-Acosta’t, no tengues por;
escolta’m i sentiràs,
si vols, sa lletra aprendràs,
que aquí tens un mestre bo.
-És això que me consola:
ara trob lo que he volgut;
vénc a vós que sou lletrut,
perque em mostreu de fer escola.
Quan m’embarcaré, diré:
-Adiós, port de Mallorca!
Per ventura sereu morta,
mu mare, quan tornaré.
Un pi se cria tot sol
perque no té politxó.
Vós ja sabeu, bona amor,
que el qui té superior
no pot anar allà on vol.