¿Et recorda, Rossinyola,
es temps que jo et festejava,
que ta mare no et deixava
rallant amb mi tota sola?
Es puput de ca Na Llarga,
per enguany no cantarà,
perque li varen donar
tenrum d’uiastre qui amarga.
Bona nit, mirais hermosos!
Jo me’n vui anar a colgar.
Jo hi som per no fer estar
ets enamorats queixosos.