A Algaida hi ha una dona
qui té es gavatx foradat
i l’hi han apedaçat
amb un fuia de moro.
¿Que no ho sabies, Pereta,
quan te posares amb mi?
Qui s’emprenya, ha de parir,
o si no, ha de morir:
això és sa teva planeta.
Cara de rosa encarnada,
m’he aixecat i no estic bo.
S’enciam de Son Deiò,
aquell que vaig sembrar jo,
té catorze pams d’alçada.