En Jordi balla la dansa,
’par que sia un gall faver.
Sa feina és mala de fer
perquè cansa, perquè cansa.
Ara que m’hi som posat
a dur al•lotes a Ses Coves,
tant si són riques com pobres,
ja no n’he de deixar cap.
Jo no tenc pare ni mare;
després de Déu som tot sol.
En veure dona dur dol,
és temps de préssecs, com ara.