Et faig a sebre, Maneu,
que no vuies En Burguera,
que t’embruta sa pesquera
tirant aquest grumeig seu.
Jo no mirava es quarter
d’es soldats, s’altra diassa,
i ara no don cap passa
que no pens en vós, mon bé.
Color sobre los colors
no n’hi ha com lo verdillo;
de blanc, blau i morenillo
van vestides mes amors.