Un homo, en esser casat,
tal com és l’ha de sofrir,
perque amb raó no pot dir:
-Sa meva lloga ha acabat.
Si es meu estimat se corca,
l’hauré de passar p’es forn.
Si fosses vengut dejorn
no hauries trovada fosca.
El qui pensa no morir,
viu errat i se n’engana;
la Mort hi passa plana,
i amb dos cops de campana
d’aquest món hem de sortir.