Es qui no se cansa, alcança;
¿i jo, que no alcançaré?
Mu mare, el vui sabater,
que no vui anar descalça.
Cosa d’un any deu haver
que un fadrí salut m’envia,
i no s’ha donat, un dia,
amb cor de demostrar-sè.
Marieta, pensa-hi bé!
No sies atropellada,
que una dona mal casada,
saps quin sac a moldre té!