Isabet, cara de rosa,
¿me vols donar un clavell
per posar-me en es capell?
Jo no et deman altra cosa.
Ja no hi ha més mala cosa
que un servidor avorrit:
com més fa, manco agraït;
per lluny que es faça, fa nosa.
A dins es camp de Lanzell
no hi poren anar carrosses
perque ses ombres més grosses
són ses ales d’un capell.