‘Moreta, tuntai, tuntena,
recorda’t d’es temps passat,
com anaves a dur llenya
de s’uiastre secorrat.
Posau llevat i pastau,
que a un altre lloc ja tova.
Tan bon jove, tan bon jove...
No ho és tant com vos pensau!
Es fasser de Son Danús
és alt i fa poca rama.
Sa figuera coll de dama
ja no farà figues pus.