Horabaixa, post es sol,
plorinyava l’infantó.
No ploreu, minyonet, no,
que mumareta no ho vol.
Noninó, noninó,
una engronsadeta
’n es nin petitó.
Erri, cavallito,
anirem a la mar
durem un peixito
per demà dinar.
¿Saps quan vendran ajudants?
Quan no n’haurem de mester.
Jo me pens que los diré
que per seure hi ha bancs.