Es dia que us casareu,
a mi em duran a enterrar;
la meva gent anirà
endolada i plorarà,
garrideta, i vós riureu.
Sa meva guiterra sona;
madona, ¿que la sentiu?
Una fia que teniu,
la calçau i la vestiu
i ha d’esser sa meva dona.
Reparau quin dia és ’vui
que la mort no mos ne duga.
Juan, sa teva lletuga
ja no té fuia ni ui.