Endinsau aqueixa coa
si amb noltros voleu venir,
que no vos hagin de dir:
sou una segadora moia.
Garrida, tal és mon viure;
mon cor a tal preu les ven.
Jo conec que hi tenc bo ferm,
perque, en parlar d’anar-me’n,
totes se calen a riure.
Si tu ets passada de llis,
a mi ben poc se me’n dóna:
si ets fis de patrona,
jo ho som de mariner llis.