Vida trista i penosa
passa el qui està en el desert;
també la hi pas jo, de cert,
ausent de ta cara hermosa.
Bartomeuet, vida mia,
coronat de diamant!
Lo meu cor t’estima tant!
Tu, lo que em vas enganant
o me véns amb traidoria.
Un pic cada quinze dies
lo meu cor t’està esperant.
Encara tenc ets uis bons
per plorar em no veurer-vós.
començàrem les amors,
cara de clavell hermós,
com vos duien de ses fonts.