No sé què té el meu coret,
no té alegria ni en dóna,
des que no veig sa persona
d'un jove petitonet.
Estimat, com jo veig s’ase
que vós solíeu menar,
corrents me’n vaig dins sa casa
perquè no em vegen plorar.
En tocar la primera hora,
bona amor, i no us he vista,
me feis passar vida trista;
vós reis i lo meu cor plora.