Terra avorrida de Déu,
qui no fa blat ni civada:
en quatre anys que t’he sembrada
no m’has tornat lo que és meu.
Una cosa m’aconhorta,
i és aqueixa: en no veure’t,
m’alegra aqueix oratget
qui ve de fora de Mallorca.
Aquest ase que ha bramat
és un ase bramador:
dau-li un aumud de segó,
que un i mig se n’ha guanyat.