El rei d’Espanya ha sabut
que vós éreu tan garrida,
i és vengut a prendre mida
per tancar-vos dins un vidre,
al•lota, i no ho he volgut.
Aixeca’t, berenarem
i beurem un glop de vi,
i com serem p’es camí
d’es fred no mos temerem.
Sou com la mata porrera,
que no fa fruit, sinó pols:
donau esperança a molts
i amb pocs teniu sa quimera.