La bona nit vui donar
a tota aqueixa rotlada,
i a vós, rosa encarnada,
el bon dia per demà.
Perque té són, madò Bet,
mai se’n va a jeure molt tard,
i diu que en matar un moscard,
a s’enterro n’hi van set.
Enmig de la mar veig un fum
que se’n puja poc a poc;
si trobau que festeig prop,
tenc s’amor posada lluny.