Es dia que segam xeixa,
sa madona fa es paper.
I, si s’aigordent no ve,
es rostoi li farem créixer.
Cara de rosa encarnada!
Cara de dos mil clavells!
Jo et trob tan eixarriada
com una truja amb porcells.
Bé puc dir que hi he caigut,
amb sa dona malambrosa:
no té fus ni té filosa,
i en sentir es corn, jo corre
perque no l’hagen venut.