Jo tenia un moixet magre
que se moria de fred.
Da-li cebes, Mateuet,
que a mi, qui la’m fa la’m paga.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Moixos
Maria de la Salut
81
II
Quan s’estimat s’embarcà,
estava a la flor del món.
Ja no hi ha temps que no torn,
però aquest no tornarà,
Oh muntanya esterangera,
on he arribat a parar!
Plorant, m’he de consolar
darrera una carritxera.
En Toni amb sos calçons nous
no toca de peus en terra;
Na Margalida Serra
li costen vint-i-nou sous.