Ja no hi ha pena més trista
que no tenir què menjar,
o sa d’un qui ha d’esperar
que li dóniguen sa mà
perque ha perduda sa vista!
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Fam, desanament
Artà
190
III
Vós feis de Pere Mateu
des de que heu tornat tan ric.
Pensau com éreu petit:
per un poc de pa florit
hauríeu passat sa nit
dalt un caramull de neu.
Si per sa cara tenc faltes,
sa culpa no la tenc jo;
jo et promet que tenc un cor
més hermós que es de ses altres.
Estimada, posau pesos.
Ja pagaran mos diners!
La vostra cara lluu més
que dotze mil llantoners
amb tots es llantons encesos.