Vaig veure fonoll verdós
estès damunt una roca.
¿Per una cosa tan poca
te n’ets anat tan queixós?
Damiana, Damiana,
per aquí descalça vas;
alerta a qualque escarràs,
ara que estàs bona i sana!
¿Tu que no t’has de casar,
que en veure homo ja el desjectes.
A tothom trobes defectes;
i en tu, ¿que no n’hi ha?