Es sol se pon i jo fris
perque lluny he d’anar encara:
a acompanyar sa comare
d’es terme de Sant Lluís.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Sol
Campanet
Comares, Sol, Viatges
7a7b7b7a
Consonant
4
42
II
131
Jo no tenc fetge ni lleu
ni sang ni uis per plorar
des que te’n vares anar,
amb comptes de no tornar,
de ca nostra, estimat meu.
Tot lo dia, tot lo dia
he vist passar moliners;
encara en passaran més
que em daran més alegria.
Garrida, vós sou el sol;
garrida, vós sou la lluna;
garrida, vós ne sou una
qui es meu cor d’altra no en vol.