Com vaig veure sa farola
de la vila de Maó,
vaig pensar en vós, bona amor,
que quedàveu tota sola.
Mon cor se fon com la lluna
com ve que és es quart minvant;
i vós, polit diamant,
us burlau d’un ignorant
que no ha fet maldat ninguna.
Oh pobres segadorets
que encara segau civada!
Damunt sa vostra espinada
hi poren néixer bolets.