Vaig donar un bocí de pa
a un pobre, i m’ho agraïa,
i a tu t’he donat la vida
i encara te vols venjar.
En anar a arrabassar faves,
donetes, no tengueu son,
que ets homos d’es carrer Nou
les treuen a bastonades.
Roseta, jo no em pensava,
quan aquest roser sembrí,
que altri n’hagués de galdir,
jo qui per mi cultivava.