No torneu fiar, garrida,
d’En Bartomeu d’es Gassons,
que ell du més intencions
que un barco no du canons
com ha d’entrar en guerra viva.
Jo em pensava esser tot sol
i me trob amb companyia.
Jo ara me devertia
fent sonar es fabiol.
Tenc bona veu per escriure
i bones mans per cantar
i bon cap per caminar
i bones cames per riure.