Sou estada, hermosa prenda,
privada de rallar amb mi;
heu d’arribar a conferir
amb los majors de la Reina.
N’Antonina és un mirai
que travessa lo meu cor;
però ¿què n’he de fer jo
si no m’hi puc mirar mai?
- Bon dia, senyor Juan-
En Tòfol Fonoi va dir.
- He trobat En Violí
a’s cap damunt d’es corral.