-Jovençana, caminau,
parlarem d’es vostros viures.
Jo pagaria cent lliures
d’estar així com vós estau.
-Vós vos queixau i jo em queix;
mos trebais van a la banda.
Jo en donaria cinquanta
porer-vos carregar es feix!
-Jo veig En Randa que ve.
¿Que hi deu haver res de nou?
-Mos deu dur un poc de brou.
Veiam si mos caurà bé!
Com va venir, no era hora
d’anar a sa processó;
ses aletes d’es gipó
totes les duia defora.