Sa madona diu: -Cantè-,
i jo sols no tenc cantera,
però no diu: -Asseu-tè
a s’ombra d’una olivera.
Som fia d’En Remendons
i de na Bet Llambrinera
mu mare n’és malfenera,
mon pare En Buida-tassons.
No tenc ànima ni cos;
qualcú en sentir-me s’assusta;
no som de ferro ni fusta
i viure un moment no gos.
Dolenta és sa meva sort,
perque, tan prest com som nat
i dic allò que he escoltat,
me fonc tot d’una i som mort.
L’eco.