De Sóller, N’Andreu Tambor
a tots es parrals vigila;
llavò en sa nit s’hi enfila
descalç, per no fer remor.
Madoneta, madoneta,
jo qui som tan bon al•lot,
¿no em deixaríeu fer un clot
part damunt es serigot
i davall sa busquereta?
Que som de desgraciada!
No trob ningú que em festeig.
M’enamor de quants ne veig
i de ningú som mirada.
Jo debades me passeig
amb sa clenxa ben posada;
ningú em pega cap uiada.
Senyal que no la meresc!