No em trastoquis s’estimada
que seu en aquell racó
i dóna més resplendor
que tota sa bancalada.
No hi ha res com una esponja
per eixugar bé un cocó.
Marieta, lo millor,
si no vols passar calor
ni, en venir s’hivern, fredor,
me tancaria per monja,
perque no hi ha cap taronja
per Déu amb tanta dolçor.
Jo voldria tornar ona
com es barco partirà,
per porer-te acompanyar,
Toni, fins a Barcelona.