Margalida, m’ho pots dir,
si em vas amb carta tapada.
Si has d’esser com ta mare,
que no va voler ton pare,
no tenc que passar es camí.
-Si fos de tu hi posaria
blat cabot d’aquell tan bo.-
I ell diu: -Mon pare, emperò,
si començava a fer això,
jo em pens que em destruiria.
Es meu angelet té son
i no se pot adormir.
Seria bo es cantar-lí,
poc poc, es vou-veri-vou.