Andau, andau,
va dir sa marxanda,
no toqueu sa randa
que la’m mastegau.
Me l’heu de fer neta,
Madò Mestresseta,
ja que vós vos n’anau.
Dins un jardí
jugarem un rato
bombet i gaiato
(Al•lota sempre va de jocs)
treu ses bolles
jugarem un rato
sort i gaiato
pam i toc,
toc i pam.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
De jocs
Santanyí
44
III
Jo festejava a Caimari
una al•lota amb dos rodets;
no la vui, perque fa pets
es temps que passa el rosari.
A Ciutat hi ha murada
revoltada de canons.
Que és de mal, tenir raons
amb sa seva enamorada!
¿Dónde va la inminadora (sic) tan de mañana al convento?
-Padre, si usted es confesor, a confesarme aquí vengo.
-Empieza, niña bonita, a contarme tus secretos,
y, para no hacerlo mal, empieza a los mandaminetos.
-Lo primero que me acuso que no amo a Dios como debo;
he dado mi amor a un hombre, más que a mi vida lo quiero.
Lo segundo que me acuso que paso horas y ratos
con el hombre que yo amo, contándole mis relatos.
Lo tercero que me acuso que a mi casa no lo saben,
y, para no hacerlo mal, lo quiero más que a mi madre.
-Pues síguele tú queriendo hasta el final de la vida,
que yo siempre te querré hasta el resto de la mía.-
A ella le daba angustia; cayó al suelo desmayada
de haberse confesada (sic) con el hombre que ella amaba.
Ay, sí, sí; ay, no, no.
En aqule momento, llegó el cura y los casó.