Com ve que s’ha post es sol,
jo li faç mirar sa lluna.
A Sa Costa n’hi ha una
que ja engronsa es picarol.
Un homo, quan pot, que prenga,
que quan vol no li cau bé.
Un gall a son galliner,
comanda de lo que hi té;
qui no és ase, que ho momprenga,
perque aqueixa perendenga
pensa en mi, per això ho sé.
D’aquestes se’n veuen poques,
creure-ho és dificultós:
amb un tir, quatre voltors,
cinc corbs i devuit miloques.