Vostra mare es deu pensar
que, si amb mi us heu casada,
que no tendré, estimada,
remei, per donar-vos pa.
Jo m’oblig d’anar a captar
sols per no veure-us estar
en el món desconsolada.
Com te veig, mon cor se fon;
la causa és que tant m’agrades;
i si em fas venir debades,
te daré més punyalades
que lletres no hi ha estampades
en tot es missals del món.
Si passes p’es meu carrer,
no passis tan atracada,
o si no, jo te diré:
-Fe’t enfora, malcriada!