Es dissabte, com veniu,
ja veniu atropellat,
i encara no us he mirat
com de davant me fugiu.
Jo vos men aquest pagès
que vol festejar a la casa:
dos ases damunt un ase,
i amb so qui va a peu, són tres.
-¿S’estimat vos ha deixada,
garrideta, i no duis dol?
-Jo encara tenc un consol:
que altra no se n’ha mirada.