No sopava, si m’ho pens,
ni em llimpiava sa cara.
Sa fia va dir a sa mare:
-Sopem prest, que he de fer blens.
Tenc s’escopeta parada
i no sé si farà tro.
Lo que em dóna pena a jo,
que hi ha més redols que cor
i la gent ja està cansada.
Ara som caigut d’esquena:
sa cadira m’ha tomat.
Jo tenc mata i poll taiat
per fer un portalet voltat,
anit, a Na Magdalena.