Hermosa, cara de rosa,
sa veritat et diré:
-Dona’m es dobler, primer,
i llavò et faré sa glosa.
Tu em vares dir anit passada
que no volies tornar.
Es qui no ve, no se’n va:
vet-me’t aquí conhortada.
Jo no hauré de menester
mocador per recordança,
que a mi em basta s’enyorança
el temps que tot sol viuré.