Vós sou qui amb una mentida
provau una veritat:
vós, del qui més heu amat,
sempre n’heu dit mal, garrida.
Vós veniu, i mai veniu;
ara ni mai vengueu vós!
Si veniu, me feis un pler;
si no veniu, me’n feis dos.
Vaig néixer de s’ui d’es vent
dins un cau sense ventura.
Jo no som guapa ni curra,
i de sa teva hermosura,
mal me peg si en tenc talent!