Que canti qui té cantera;
jo ja no sé pus cançons.
De crostes i roegons
ja en duc dins es butxacons
cosa de mitja cortera.
En es Barracar a sa punta
hi festegen dos senyors,
guapos i rossos tots dos.
Ja n’escamparan, de murta!
Cara de sol, com vos veig,
me feis jugar d’astucia.
Tan avinent vos voldria
com sa pell a sa camia,
com ses eines que maneig.