Jo tenia un moixet magre
que se moria de fred.
Da-li cebes, Mateuet,
que a mi, qui la’m fa la’m paga.
Búger n’és una ciutat
tota poblada de roques,
però hi ha unes al•lotes
com un clavell encarnat.
A dins ca’s metge, garrida,
(trist estic com ho record),
eren set qui l’aguantaven
i encara pixava tort.