Que se’n vénguin, que se’n vénguin,
homos mocador a’s coll;
que se’n vénguin, que no amoll
enc que de rabi’ s’encenguin.
Rafel Ginard
Cançoner Popular de Mallorca
Transcripció edició
Mocadors
Artà
221
II
Tan fort està lo meu cor,
que no mudarà mai mai,
lligat amb cadenes d’or
i amb grillonets de crestai.
Oh mar blava, que ets de trista!
per temps te recordaré,
perquè te n’has duit mon bé
de davant la meva vista.
A Aubarca, devora mar,
hi tenc sa meva alegria:
un jove que em fa passar
molt de turment, vida mia.