Aquesta n’és sa doctrina
de s’homo, quan s’ha casat:
que, si ve i compra blat,
sa dona ven sa farina;
i si té un nin o una nina,
li venen es pa pastat,
i es pobre malanat
no pot fer es cul de gallina.
Quan la menen a abeurar,
li treuen sa panxa,
i quan ha begut
la hi tornen posar.
Una màrfega.
Fadrina qui donarà
panada grossa bastant,
la farem seure davant
en es ball que se farà.