Si jo em posava a cantar
una cançó acorada,
no hi ha criatura nada,
ni en el món batiada,
que no es posàs a plorar.
Sollerica, fornarica,
jo te sé un partit que treu:
aquí n’hi ha nou o deu
que et fan alerta d’un peu
perque saben que estàs rica.
-Bon cap de bóta embotat!-
va dir l’amo de Son Serra;
va tirar sa dona en terra
pensant que era un sac de blat.