Oh, al•lota, que m’agrades!
Tu n’ets feta an es gust meu;
si jo ho fos tant an es teu,
no perdria es temps debades.
Un sol pic per advertència,
però no m’hi tornis dur;
podràs dir que has coït tu
de mi sa primera hortènsia.
-Juan Paraire, ¿d’on véns?
-De sa font, d’abeurar s’ase.
-Diuen que ta mare es casa
amb un vei que no té dents.