Pega’m una punyalada
i veuràs mon cor obert,
i així tu sabràs de cert
de qui estic enamorada.
Cara de rosa encarnada,
m’he aixecat i no estic bo.
S’enciam de Son Deió,
aquell que vaig sembrar jo,
té catorze pams d’alçada.
Com jo sent tocar a sa baula,
ja tenc lo meu cor que em riu,
i mu mare que me diu:
-Obri, que deu esser En Jaume!