Madona, es carro ja passa,
ja és hora d’anar a dinar.
Sa tasca que m’heu donada,
ja l’acabaré demà.
Gran cosa és tenir bondat
i sebre de picardia.
Pot ser que véngui algun dia
que en passis necessidat.
Oh estimat, que anau de coix!
¿Que heu tirada malaltia?
Jo, p’es camí, com venia,
olorava i sentia
olor de carn que pudia,
i devíeu esser vós!