Voldria que te n’anasses
de Mallorca, estimat meu,
i que d’allà no tornasses
tant com Déu seria Déu.
¿Voleu sebre si l’estim
i lo meu cor l’adora?
Mal caigués dins un avenc
amb un llamp per tapadora!
Vós teniu l’aigo embassada,
bona amor, i no em regareu,
emperò no la’m fareu
que no la m’haja pensada.