Si per pobra m’has deixada,
tu ja ho sabies abans:
jo som rica de germans,
i de roba una mudada,
i d’hasienda escampada
a Son Curt hi tenc nou pams.
¿Te pensaves tornar-hí,
blanca com a flor de lliri?
Debades passes martiri:
qui no hi neix, no hi pot morir.
¿Teniu noblesa de més?
Idò ja la guardareu!
Estic entès que rebeu
trenta-quatre cavallers
mallorquins i forasters:
poreu triar es que voldreu.