Sa ventura que tu tens,
que ets hermosa, blanca i alta:
disn un ball fas molta planta,
però a sa feina, no gens.
De dotze hores que té es dia,
amb vós onze pensaré,
tres quarts hi afegiré:
tant m’agradau, vida mia.
Vet-la-t’aquí! Ja la veis,
a sa meva enamorada!
Ella és tan agraciada
com un ca amb uns escorbeis.