Més llàgrimes he plorades
perque vós vos n’heu d’anar,
que gotes d'aigo no fa
com comença a brusquejar,
que en cau a portadorades.
S’amor fa que par que senta
trepig, però no arribau.
Jo no sé com no donau
consol an es qui llamenta.
Tot es temps que no el veuré
l’amo amb qui tendrà ganància,
perque d’enyorança i ànsia
molts de pics no menjaré.